Marzydełko

Kochani ;), Czasami zastanawiamy się nad rzeczami, które po prostu nas przerastają. Jak tam to wszystko wygląda po drugiej stronie? Czy jest coś poza granicami wszechświata? Jak ugotować makaron al dente? ;) Poezja potrafi ująć w pięknych słowach jakieś skomplikowane pytanie. Zachęcam do lektury ;). „Co będzie po drugiej stronie?” Wszystkie te morza, które wyschły, I wszystkie już dawno zapomniane rzeki, I wszystkie z dala mijane kałuże, Oraz nigdy wcześniej nieodkryte głębie. Wszystkie niewinne stworzenia, które zgładzono, I wszystkie motyle, nie wypiwszy nektaru, I wszystkie złamane korzenie wielkich drzew, Oraz szlaki wymazane z map. Wszystkie nikczemnie wycięte lasy zielone, I wszystkie liście, co nie zaistniały, I wszystkie ciepłe domy bezdomnych zwierząt, Oraz cień w upalne dni. Wszystkie podmuchy, które nie ochłodziły, I wszystkie trzepoty mocno poranionych skrzydeł, I wszystkie bociany, które nie wrócą, Oraz promienie słoń...

Łukasz Drążek Droga do Światła Mail: drazek.wm@gmail.com drazekwm@wp.pl Spis treści (kliknij na rozdział, żeby go przeczytać, jeśli jest dostępny) 1. Pierwszy cios   2. Sekret królowej   (oglądasz ten rozdział) 3. Potworna manipulacja 4. Kłótnia małżeńska  5. Bezlitosne więzienie  6. W poszukiwaniu zaginionego księcia  7. Geniusz w koronie  8. Spisek ujawniony  9. Kryjówka w lesie  10. Uratować, czy nie uratować?  11. Labirynt  12. Konsekwencje pewnych decyzji  13. Pościg  14. Zwycięstwo i porażka  15. Malarka  16. Gasnące światło  17. Początek końca  18. Świat umiera  19. Rycerz wraca do domu  20. List  21. Rozkaz numer 28  22. Wspomnienia czarodzieja  23. Matka i syn  24. Prośba królowej  25. Jeden przeciw wszystkim  26. Koniec Tysiąclet...

Kochani <3, Pora na pierwszy wiersz w Marzydełku. To dla mnie dość istotna sprawa, dlatego, że dzięki temu wierszowi zacząłem znowu dostrzegać piękno w moim miejscu zamieszkania. Całkiem długa historia ;). Poza tym, ten wiersz czytałem na scenie "You Can Dance". Brawa po wypowiedzianych ostatnich słowach wręcz wstrząsnęły podłogą. Przewspaniałe wspomnienie ;). Dzięki poezji możecie wyjaśnić sobie i innym skomplikowane rzeczy, na przykład jak ponownie odkryć piękno. Miłej lektury! „Na szczycie złocistego wzgórza” Kwieciste, nieskalane czasem schody, Prowadzą lekko me znużone stopy Do pilnie przez naturę strzeżonych, Niezliczonych wzniesień nieskończonych. Właśnie tutaj, gdzie niebo zlewa się z ziemią, Gdzie ptaki nie wzlatują i nie śpiewają, Mym oczom otwiera się obraz, niczym diamenty przejrzysty, Obity rubinami, szmaragdami, klejnotem najczystszym. Czaruje mnie detalami, muzyką, odczuciami, Kusi doznaniami, cudownym...